روز بی روز ی، روزان دلم بر ره توست

چشمه ی وصف معلم به تو ره زاده ی توست


جان به دامن علم و هنرت تن دادم

طغیوان را به زبحر دل و جانت خواهم


علم را خیز بلا در ره جانسوز خودم

به تو دادم و کزو جان ز همی جان دادم


میر را بر ره خیز و دل و جان عقلا

تن بدادم و تو را یاد کنم بر هر جا


چشمه ی وصف تو در دامن مولا زده است

طغیوانم به تو در جامه ی رسوا زده است


عشق را بر ره،ره های تو طغیان دادم

لیک چشمان سحر را به چو تو ها دادم


علم و جان و هنر و عشق زتو بحرین است

ماتم و غیبت و گریه زتو غرقین است


وان جهان چون  ز بلا گریه به سر من بدهم

چون تو بینم دل و جان را ز قرینه ببرم


تو که در دیگ علوم دو جهان ره داری

تو که در راه سخن اندر جان ره داری


امروز روز تو است روز معلم شده است

تبریک لایق توست و دل و جان ا راه است